Ben taşları üst üste koyup yükseltmeye çalıştıkça küçük bir rüzgar gelip (büyük fırtınalar hepsini devirdi demiyorum, izin vermem çünkü buna kolay kolay) bir kaç tanesini deviriyor. Hoooop tekrar geriye sarmak zorunda kalıyorum. Üzülmedim dersem yalan söylemiş olurum. Nedenler, niçinler kafamda bir sürü soru işareti dolaşıyor. Hayat böyle bir şey mi zaten, yoksa benim mi başıma geliyor hep böyle şeyler? Dünya da bir sürü insan bir sürü acı çekerken nankörlük de yapmak istemiyorum asla. Azıcık bir süre sonra atlatırım tanıyorum kendimi. Ama üzülüyorum işte. Taşları üst üste koyarken hoyratça mı yerleştiriyorum acaba? Belki de bundan sonra rüzgarlara karşı daha temkinli olup sağlam yerleştirmem gerekicek...
Ama biliyorum temeli sağlam tüm taşların. Bir kaç tanesi yıkılabilir, yerine yenisini koyarım mutlaka, sadece biraz sabretmem lazım sanırım...
